241 Things

1000 Things is een subjectieve encyclopedie van inspirerende ideeën, dingen, personen en gebeurtenissen.

Lees de meest recente artikelen, of mail de redactie om bij te dragen.

Studium Generale 1000things lectures, The Hague

241 Things

We hadden ons voorgerecht nog niet op toen hij het vroeg. Het was een vraag die compleet uit de lucht leek gegrepen. Ik kon niet geloven dat deze zin net zoals alle andere zinnen over zijn lippen rolde. Ik wist niet wat te antwoorden. In plaats daarvan stelde ik mijn date dezelfde vraag. ‘Wat is dan jouw top drie lievelingsdieren?’ Zonder te aarzelen somde hij zijn favoriete dieren op. Voor mij was het op dat moment al duidelijk. Er zou geen tweede date komen.

Hoewel de vonk tussen de desbetreffende jongen en mij wegbleef, spookte hij af en toe toch door mijn hoofd vanwege die merkwaardige vraag. Ik vond het storend dat ik niet kon bedenken waarom hij deze vraag kon beantwoorden en ik niet. Ik begon mensen om mij heen met dezelfde vraag te lastig te vallen. Menigeen reageerde net zoals ik, in precies dezelfde volgorde: eerst verrast, vervolgens vol ongeloof, en tenslotte gefrustreerd vanwege het niet kunnen beantwoorden van de vraag. Hebben we dan allemaal geen favoriete dieren in ons leven?

Ook als ik het algemener trek, heb ik eigenlijk sowieso nauwelijks ‘lievelings-’ zaken. Geen lievelingsband, lievelingskleur, lievelingseten, lievelingsfilm. Begrijp me niet verkeerd, soms heb ik wel eens een periode dat ik gek ben op een bepaald gerecht of een bepaalde muzikant, maar ik ben sinds een tijd zeer voorzichtig om de term ‘lievelings-’ daarbij te gebruiken. Het besef dat die voorkeur tijdelijk is overheerst.

Het hele lievelings’ idee ‘lijkt dus naar de achtergrond te zijn verdwenen. Het woord verdwenen is hier niet toevallig gekozen, want vroeger als kind leek ik preciés te weten wat ik tof vond en wat ik stom vond. Preciés.

Wat maakt het dat ik vroeger duidelijke rijtjes kon opsommen en nu zo voorzichtig ben met dingen ‘favoriet’ te noemen? Waarschijnlijk heeft dit te maken met de beperkte informatie die je als kind tot je beschikking hebt in vergelijking met wat je later allemaal leert en weet. Alles wat je als kind wél weet, voelt aan als de hele wereld - de echte werkelijkheid. Maar deze kennis is op jonge leeftijd bijna onmogelijk te bezitten. Juist de beperkte kennis en informatie zorgt ervoor dat alles wat je wél weet simpel te verdelen is in ofwel goed ofwel slecht. De wereld is als het ware nog zwart en wit. Naarmate je ouder wordt komen er steeds meer kleuren blij. Kennis wordt vergaard en langzamerhand kom je erachter dat er ontelbaar elementen op de wereld zijn die te prefereren of te verachten zijn. Er is zo veel informatie beschikbaar dat het moeilijk is hieruit nog favorieten te halen. Bovendien kom je er er achter dat voorkeuren ook snel kunnen veranderen.

Misschien had ik mijn date wellicht niet zo snel moeten afschrijven als een mafketel, maar eerder moeten zien als iemand die wat dichter bij zijn innerlijke kind staat dan ik.

Chris Johansen

Welke boeken lezen kunstenaars graag? Deze kunstenaars vertellen ons wat hun lievelingsboeken zijn.

Chris Johanson

Ik heb geen lievelingsboek maar ik hou wel van lezen.

Annette Messager
Het woordenboek.

Alexandra Leykauf
Dit is onmogelijke vraag... maar laten we zeggen Jimmy Corrigan, the Smartest Kid on Earth door Chris Ware.

Ken Lum

Ken Lum
Mijn lievelingsboek is een kinderboek dat ik een paar jaar gelezen opnieuw tegenkwam toen ik het voorlas aan mijn jongste neef: The Adventures of Huckleberry Finn door Mark Twain.

Marcel van Eeden
Gerrit Achterberg: Ode aan Den Haag, De ballade van de gasfitter, Spel van de wilde jacht.

Annette Messager

Marlene Dumas
The Man who Mistook his Wife for a Hat by Oliver Sacks

Gabriel Lester

Boris Vian, J 'irai cracher sur vos tombes (Ik zal op jullie graf spugen), (I Shall Spit on Your Graves)

Chris Ware: Jimmy Corrigan, the Smartest Kid on Earth.​​

Kimberley Clark

How to Make Love Like a Pornostar door Jenna Jameson.

Alicia Framis

La Dislocation, Benoit Goetz.

Marcel van Eeden

Jamy Shovlinn

Alles wat Georges Perec ooit heeft geschreven.

Amalia Pica

The Order of Things, Michel Foucault en The Savage Detectives by Roberto Bolano.

Amalia Pica

Christian Holstad

Het telefoonboek.

David Shrigley

Ik kom altijd uit op het woordenboek.

Ryan Gander

The Adventures of the Black Hand Gang door Hans Jurgen Press.

David Shrigley

Wat betekent verzamelen en waarom doen mensen het?Is verzamelen een hobby of is het een dwangneurose?

Een kunstverzamelaar zal niet vaak spreken over een neurose maar over een passie. Een muntenverzamelaar zou wel een dwang kunnen hebben om de verzameling 'compleet' te maken maar spreekt vaak ook over een passie of interesse.

Wanneer is een verzameling compleet en wanneer kun je stoppen met verzamelen of beginnen aan de volgende verzameling? Ik verzamel veel spullen zoals oude super8 camera's, retro spelcomputers, stoelen, muziekinstrumentjes en nog veel meer. Waarschijnlijk doordat ik moeilijk iets kan weg gooien en makkelijk dingen op de rommelmarkt koop. Ik verzamel geen kunst. Kunst ruil ik soms of krijg ik van vrienden en collega's.

Mijn grootste verzameling is een collectie foto's van ingepakte steigers tegen gevels.Met deze verzameling begon ik nadat ik voor de tentoonstelling 'Het weiland dat beroemd wilde worden' bij Dertien Hectare een kasteel had neer gezet van 25 vierkante meter. Dit 'kasteel' was ingepakt met wit 'steiger ‘doek.

Een paar jaar later maak ik nog vrijwel elke dag een foto vanaf de fiets, auto, tram, bus van een vaak gekleurd steigerdoek dat gespannen is om een steiger tegen een gevel. Het zijn inmiddels duizenden foto's en ik betrap mij erop dat ik automatisch mijn telefoon pak als er een steiger in zicht is.

Het is zelfs zo dat vrienden mijn handeling herkennen of soms als grap een foto opsturen die ze gemaakt hebben met hun eigen telefoon. Het gaat mij niet om de foto maar om de handeling en de verzameling die zo ontstaat.

In mijn geval is het wel degelijk een dwangneurose en kan ik maar niet stoppen met verzamelen. Het geeft een fijn gevoel als ik een snapshot kan maken van een nieuwe kleur of kleur combinatie tegen de gevel.

Ongeveer twee jaar geleden is er een nieuwe fotoverzameling bij gekomen die ik wederom maak met mijn camera op de telefoon. Vaak als ik ergens sta of zit en mijn telefoon in de hand neem zet ik mijn camera aan en maak ik een foto. Op de foto staan dan altijd mijn voeten en eventueel die van de persoon waar ik naast sta of zit.

De kunst van een goede schilder is om op het juiste moment de laatste streek op het doek te zetten. Zou ik pas kunnen stoppen met het verzamelen van steigers als ik er een kunstwerk van maak? Mijn vrouw suggereert al jaren dat ik een publicatie kan maken van een van mijn verzamelingen

De verzameling is nooit begonnen als kunst maar gewoon omdat ik het nodig vond om te verzamelen. Vaak vormt een neurose, hobby of passie een belangrijke deel van het werk van een kunstenaar. Soms met opzet maar vaak ook intuïtief.

de er dik bovenop lig kunst

de zo hoort het kunst

de ik ben een kind van de zon kunst

de God is met ons kunst

de ik werk met dieren kunst

de ik werk met textiel kunst

de ik werk met energie kunst

de ik doe iets met mensen kunst

de ik hou van jou kunst

de zo is het en laat maar kunst

de nog een keer kunst

de niet over de streep ga kunst

de zoals het was kunst

de absurd maak kunst

de ik zie zulke mooie dingen kunst

de kijk mij eens kunst

de zo is het eigenlijk kunst

de dit krijg je als je dat doet kunst

de ik heb dit gevonden en er iets mee gedaan kunst

de ik zie wat jij niet ziet kunst

de hoe is het nou eigenlijk kunst

de zo is het en zo blijft het kunst

de kijk mij eens mezelf kwellen kunst

de waar slaat dat nou op kunst

de terug in de schoolbanken kunst

de mijn onderwerp is giraf en ik ga er mee verder kunst

de hoe groter hoe beter kunst

de als het maar ver weg is kunst

de kijk mij eens fijn bezig zijn kunst

de kijk naar je navel kunst

de kijk eens hoe geil ik ben kunst

de ik heb nergens last van kunst

de volle melk kunst

de dat doe ik ook kunst

de dat kan ik ook kunst

de ik wil graag echt zijn kunst

de kijk eens wat ik allemaal gelezen heb kunst

de het is net echt kunst

de fijn vrouw zijn kunst

de zoals het blijft kunst

de voor de lach en de vermaak kunst

de er valt niet mee te spotten kunst

de kijk eens wat ik heb gemaakt kunst

de voel met me mee kunst

de het is niet wat je denkt kunst

de van dik hout zaagt met planken kunst

de ik ben zo kunst

de romantiek van het kladblaadje kunst

de gladde glibber kunst

de constateer kunst

de laten zien dat het zo is en gaat kunst

de als je dit doet krijg je dat kunst

de terug naar af kunst

de kijk eens hoe eerlijk ik ben kunst

de ik ben er nog mee bezig kunst

de ik heb dit gelezen en dat gemaakt kunst

de ik heb dit gezien en er iets mee gedaan kunst

de leve de verwarring kunst

de ik doe het voor jullie kunst

de met bijna niets en toch heel veel kunst

de ik werk zo kunst

de ik voel zo veel kunst

de er fijn samen aan gewerkt hebben kunst

de doe maar raak kunst

de ik laat zien waar het vandaan komt kunst

de laat maar komen kunst

de laat je maar gaan kunst

de het gesprek ertussen kunst

de ik vond dat het zo moest, ik heb dit gedaan en nu is het goed kunst

de oh wat erg kunst

de er is al zoveel kunst

de uit zijn verband ruk kunst

de als je dit bij dat zet kunst

de ik het er iets mee gedaan kunst

de nu gebeurt er iets nieuws kunst

de je moet er maar op komen kunst

de draadjes mag je wel zien kunst

de samen met de computer kunst

de het royale gebaar kunst

de je mag meedoen kunst

de het is ook nog bruikbaar kunst

de ik stel aan de orde kunst

de ik zet aan het denken kunst

de laten we de maaltijd bereiden kunst

de ik doe boodschappen kunst

de doe iets met de ruimte kunst

de ik vind ruimte heel belangrijk kunst

de ik vind eigenlijk alles heel belangrijk kunst

de ja maar zo kan ik het ook kunst

The scary thing with art school is:

  • YES you do need to invest soul money in it!
  • YES you do need to strip mentally naked and bare your innermost soul for ALL to see!
  • YES you will get critique.
  • YES you might find out that there are things that you thought were clear and definite for everyone

but… it is only clear and definite for YOU, and if you have the will to communicate with others (which is basically what art is all about) you will have to change your ways. Or accept that no one gets it. Or even worse, maybe they get it, but they don't give a shit.

SOOOO… just keep being open.
At that time I was clearly not ready to go to art school.

I COULDN'T receive, couldn't take IN, and wouldn’t let other people take part in my process. SO I stayed in a defensive mode. I basically didn't change much during art school in Sweden, just did my thing and was proud of it. After 3 years of art school I came out pretty much the same person/artist I was before.

After that I had a studio on my own for a year and did my thing. But when I was sitting there on my own I realized that SHIT, I just wasted 3 years of my life! I can ALWAYS do my own thing. You don't need to go to art school to do your own thing. You go to art school to get messed up in the head and to get new ideas that you would not come up with on your own.

After that, when I got a second chance at Rietveld, I decided to take that chance with open arms. Yes, I had assessments where I almost cried; I got so much shit from the teachers!

AFTER art school (I promise you this) you’re going to have the rest of you life to do ‘your own thing’. Like ALL of us (no matter if you are successful or not) you will be sitting in your dark studio somewhere in an industrial area or at home. AND you’re going to MISS those days when you had 20 people talking about your work and giving you shit and praise.

Good luck in trying to call 15 people to come over to your studio to see your art in five years from now. You'd be lucky to get ONE person to come over to see it.

So realize what a unique time this is, GRAB the art school experience with both hands and feet, tongue, brain and whatever else, otherwise you are just wasting your time, energy and money. USE us as teachers, use your fellow students. No one is here to hurt you, but we ARE here to give your ART shit (if needed) to make it bigger, better and stronger.

And the MOST important thing is your process:

  • HOW you make art.
  • HOW you talk about your art AND just as important, how you talk about OTHER people’s art.
  • HOW you share your process with the rest of us.
  • HOW you come to your results.
  • HOW you present your ideas and work.
  • HOW you make decisions.
  • IF your process is open, transparent and inviting, then you are on the RIGHT track.

So, just let art school mess with you for a couple of years, it is not going to destroy you, it will make you stronger. And DON'T worry, that which is unique in you can NOT be hurt by information, assignments, other people’s ideas, or modes of working or talking. It ONLY gets stronger by more information!

And if after 5 years of Rietveld you think that all the stuff those teachers told you was just PURE bullshit, well, after that you will be stronger and more knowledgeable. Then at least you will know what you DON'T believe. And that is a MUCH stronger position than to NOT know that.

So in that sense you are in a win-win position.

[img data-rid="1198" src="http://1000things.org/media/image/medium/life_of_an_art_student.jpg" alt="" >I think E. had a GREAT breakthrough yesterday, just like C. and many had before that. And what I mean with a breakthrough is to have the guts to show something that you are unsure about, something that you have invested emotion or soul money in. Something that you CARE about, something that might not be finished or perfect, but better because of it, because it lets the rest of us take part in the process, it INVITES us into the scary, lonely process that IS art-making. To NOT hide behind a cool facade (or any other facade), because there is nothing that gets old faster than that.

AND if you then think, shit, this gets VERY personal and intimate very fast, well, the art world out there is EVEN more hard, lonely and ruthless. So this is like a safe haven where we can ALL experiment and be insecure together.

Including me…

I also don't have the answers; I am also nervous and scared. I have a big show coming up in Frankfurt in December and I am scared SHITLESS!!! I want it to be NOT good but GREAT, because I’m exhibiting with artists that are world class! So the nervousness starts to creep in: who the HELL do you think you are Jonas, exhibiting together with Jim Shaw and Jeremy Deller? Who the FUCK is Jonas Ohlsson??!!!! The only thing you can do is the get USED to being nervous and scared, and to try and suck energy out of that feeling, and to let that fear help you to make the best work you have ever come up with in your life.

If you are NOT nervous and scared, then you are not investing enough soul capitol into your art.

You can, of course, also be nervous because you feel that you haven't DONE enough, but that is the

WRONG kind of nervousness. You should work your ass off and STILL feel nervous, that's the right kind of nervousness.

Maybe you sometimes feel that SHIT, I am tired of being in this vulnerable situation as a "student"; I want to be all knowing, self-assured and arrogant! Well, the fastest way to get there is to listen a lot, go see TONS of art shows, buy TONS of expensive art books (yes, buying expensive art books REALLY works as a way to increase your involvement), make a lot of art! Talk a lot about your art.

To EXPOSE your fears, doubts and insecurities is the fastest way OUT of unnecessary fear, doubt and insecurities. But you can't get to that level WITHOUT passing that stage. So just get it over with!!!

The longer you try to hold it out, the longer it will take you to get to the DESERVED position of an all knowing, self-assured, and arrogant brat.

Greetings, Jonas